Πολύ δύσκολη επιλογή...
Ομολογώ οτι στην πορεία άκουσα πράγματα που με σημάδεψαν πιο πολύ, αλλά πιθανώς να μην είχα ακούσει τίποτα, αν δεν είχα ακούσει στα 14 μου αυτό...
One of my deepest scars back in 1987 when I first heard it! This is some of the most passionate lyrics ever written in thrash metal along with “Hosanna In Excelsis” from Sabbat!!! Hahah… hell yeah!
What is this game we play with broken hearts and tears?
Been played by young and old for oh so many years,
Can you tell me honestly you've never been a pawn?
Someone steals your love away, you turn around...they're gone।
It is the game of temptation, it is the play of the heart,
Cry out in desperation, Iron Tears take you apart.
Love to you is lies to me - Iron Tears
Love is cruel and lies cut deep - Iron Tears
This time reverse the pain that brought upon your fears,
This time forget the part about broken hearts and tears,
Come on, take command, show no mercy, cruel and cold,
Iron eyes see right through and control the soul.
My love for you is lies you see - Iron Tears
Love is cruel and lies cut deep - Iron Tears
Iron Tears, the tears you cry, are tears enough for all.
Iron Tears, the tears I cry, are tears enough for all.
Now you know just how it feels from both sides of the heart,
Do you like the tearing, or to be torn apart?
What do you feel inside when you bleed a soul?
What do you want from love, mercy or control?
The game of love is made of lies, don't you see?
Iron Tears will forever be. Iron Tears...
Ενα χρόνο μετά τη διάλυσή τους, οι Jam κυκλοφόρησαν μια διπλή greatest hits συλλογή, το Snap (1983). Δύο χρόνια αργότερα, στα 15 μου, το βρήκα (η πρώτη μου γνωριμία μαζί τους, όπως λέμε η πρώτη μου αγάπη) στο Μεσολόγγι σε ένα κατάστημα ειδών λαϊκής τέχνης! Ανάμεσα λοιπόν σε τσολιαδάκια και άλλα τινά, ο Φλώρος (το όνομα του ιδιοκτήτη) είχε φτιάξει και μια γωνιά με βινίλια. Η ανακάλυψη ήταν τρομερή. Τα επόμενα δύο χρόνια το άκουγα σχεδόν καθημερινά. Οσο για το συγκεκριμένο τραγούδi... I first felt a fist, and then a kick I could now smell their breath They smelt of pubs and Wormwood Scrubs And too many right wing meetings My life swam around me It took a look and drowned me in its own existence The smell of brown leather It blended in with the weather It filled my eyes, ears, nose and mouth It blocked all my senses Couldn't see, hear, speak any longer And I'm down in the tube station at midnight I said I was down in the tube station at midnight
Κάπου γύρω στο 1985-86 είχα ακούσει αυτό το τραγούδι στο ραδιόφωνο και το είχα ηχογραφήσει (κλασική ενασχόληση). Μία μπάντα από την Αυστραλία που την έλεγαν "Shine Posters" (τουλάχιστον αυτό άκουσα). Αρχισα το ψάξιμο για το single αλλά τίποτα.. Ελιωνα λοιπόν την κασέτα, την οποία χρειάστηκε να ξαναγράψω 2-3 φορές. Φανταστείτε ποιότητα ήχου!! Anyway, τα χρόνια πέρασαν και κάποια στιγμή ανακάλυψα ότι η μπάντα λεγόταν "SHY IMPOSTORS" :-( To single βέβαια δεν έχω καταφέρει να το αποκτήσω...
Αυτό δεν είναι teen scar, μάλλον για life scar μου κάνει.. Οπότε: Shy Impostors - At The Barrier(η μοναδική τους κυκλοφορία)στη PHANTOM records (PΗ-06) (1980)
Rewind - Play, Rewind - Play, Rewind - Play... έτσι το άκουγα αυτό το τραγούδι!
Ήμουν γύρω στα 16-17. Ακούγαμε δίσκους με τον Tolis στον θείο μας και μας έβαλε το "World Record". Τον έβαλα να μου το γράψει επιτόπου σε κασέτα και...βλέπε πάνω
1990… 13 χρονών (γεροξούρες όλοι εδώ μέσα)! Σφαλιάρα!!! Από τα πιο extreme πράγματα που είχα ακούσει. Υπάρχουν συγκροτήματα, που 21 χρόνια μετα, δεν καταφέρνουν να ακουστούν τόσο ακραία! Δεν μπορούσα να καταλάβω αν αυτός ο ήχος έβγαινε από κιθάρα ή μπάσο. Το ευρωπαϊκό 90s metal χρωστάει πολλά στους Entombed. Κορίτσια... ο Nicke στα καλύτερά του!
Ο δίσκος Crazy Rhythms, απ' όπου το Loveless Love, κυκλοφόρησε το 1980. Εγώ τον άκουσα το '87, στα δεκαέξι, και κατέβαλλα φιλότιμες προσπάθειες να λιώσω το βινίλιο. Και η γραφική στιγμή από τα eighties: "Τι είναι αυτό που ακούς, παιδί μου; Σαν ηλεκτροσόκ μοιάζει", το (αρνητικό!) σχόλιο της αγανακτισμένης μητέρας.
Στην αρχή είπα να βάλω δύο εκ διαμέτρου αντίθετα κομμάτια, μετά άλλαξα γνώμη.
Το άλμπουμ το πρωτοάκουσα στον καιρό του, το 1978, και τότε ήμουν δεκατεσσάρων(έρωτες, μαθήματα, χάζεμα, το αγάπησα με την πρώτη και ακόμα φρέσκο μου φαίνεται...)
Σε όσους άρεσε το Sister Rosetta απο το Raisin Sand των Plant-Krauss αφιερώνω το παρακάτω της Sam Phillips (που το έγραψε κιόλας)